เรื่องเล่าระหว่างทาง...จากทวายสู่มะริด


การเดินทางในเช้าวันแรกของปี พ.ศ. 2561 เริ่มต้นขึ้นจากเมืองทวายสู่มะริด อาทิตย์แรกแย้มเปล่งประกายสดใส ต้อนรับวันใหม่ด้วยหัวใจเริงร่า หลังจากเอาเป้ใบเขื่องโยนขึ้นรถตู้ พวกเรารีบบึ่งรถมุ่งหน้าสู่มะริดทันที

    บ้านของชาวทวายในชนบท

เรือเฟอรี่...การเดินทางของแรงงานพม่าเมื่อทศวรรษที่ผ่านมา

   พระพุทธรูปยืนเป็นแนวลงมาจากภูเขา

ต้นหญ้าสีเขียวกลางท้องทุ่ง ภูเขาเขียวครึ้มสูงตระหง่านที่อาบไล้ด้วยแสงอาทิตย์ส่องสาด หมู่วิหคสยายปีกโบยบินสู่ฟ้ากว้าง เหมือนชีวิตได้เริ่มขึ้นใหม่อีกครั้ง รถของเราพุ่งทะยานผ่านถนนต้นตาล วิ่งไปตามถนนหมายเลข 8 หรือสายเอเชีย AH112 ที่ทอดยาวไปถึงเมืองกอตองหรือเกาะสองติดจังหวัดระนอง ถนนลาดยางตลอดเส้น แต่พื้นผิวไม่ราบเรียบเสมอกัน ทำให้รถโยกเยกโคลงเคลง บางช่วงก็ยังทำถนนอยู่ เห็นแรงงานชาวพม่ากำลังนั่งเรียงหินกันอย่างขะมักเขม้น ซึ่งเป็นการทำถนนแบบดั้งเดิมสืบทอดกันมาอย่างยาวนาน บางช่วงก็เห็นมีเครื่องจักร เช่น พวกรถบดถนน มาช่วยผ่อนแรงอีกทาง

สมัยก่อนแรงงานพม่าจะนั่งเรือไปออกกันที่เกาะสอง เพื่อเข้าไปทำงานที่ประเทศไทยหรือเดินทางต่อไปที่มาเลเซีย เรือลำหนึ่งก็ใหญ่พอควรครับพี่ บรรทุกผู้โดยสารได้ 100 – 200 คน แต่เชื่อไหม ผมเห็นบรรทุกเกินจำนวนทุกครั้ง

ตี่หม่าซู ชายวัยกลางคน โชเฟอร์ของเราเอ่ยขึ้น ขณะรถวิ่งมาถึงทางแยกที่จะไปท่าเรือของเมืองทวาย ซึ่งตั้งอยู่ที่อำเภอตะเยฉ่อง

แต่ในปี 2016 เรือเฟอรี่เหล่านี้ต้องหยุดให้บริการเพราะผู้โดยสารส่วนใหญ่หันไปนั่งรถออกทางด่านพุน้ำร้อนและด่านสิงขรแทน” ตี่หม่าซูเล่าต่อไป

ตอนนี้ท่าเรือก็ยังเปิดอยู่ แต่มีเฉพาะเรือขนส่งสินค้าเท่านั้นเองครับ
----
ถนนเส้นใหม่สู่ด่านพุน้ำร้อน


   เด็กๆ กำลังเล่นเตะชินโลง (ตะกร้อ) กันอย่างสนุกสนาน

เมื่อรถของเราวิ่งออกมาจากตัวเมืองตะเยฉ่องได้ประมาณ 40 นาที  โชเฟอร์ก็ค่อยๆ ลดความเร็วลง และวิ่งมาจอดตรงทางแยกหนึ่งที่มีป้ายเขียนติดไว้ว่า หมู่บ้านแตฉ่องจี ตี่หม่าซู โชเฟอร์อารมณ์ดีของเราก็เอ่ยขึ้นว่า

ตรงนี้แหละพี่ ที่ทางจังหวัดมีแผนจะตัดถนนเส้นใหม่ไปถึงหมู่บ้านอัมราติดด่านทิคี่ (ด่านพม่าตรงข้ามกับด่านพุน้ำร้อน) ตามข่าวเห็นว่าทางพม่าเตรียมผลักดันให้รีบสร้างให้เสร็จภายในสองปีนี้


    เด็กอ้วนน่ารักที่ หมู่บ้านแตฉ่องจี

ผมไม่มีข้อคิดเห็นเกี่ยวกับโครงการใดๆ ทั้งสิ้น แต่ภาพตรงหน้าที่ผมสนใจนั้น กลับเป็นพวกเด็กๆ ที่กำลังเล่นเตะชินโลงหรือตะกร้อกันอย่างสนุกสนาน บริเวณนั้นเป็นลานตากหมากแห้งผืนใหญ่ที่มีกระท่อมหลังคามุงจากเรียงกันเป็นฉากหลัง มันเป็นภาพชนบทที่งดงามตรึงตาตรึงใจและน่าสนใจมากกว่าโครงการสร้างถนนสองเลนส์เชื่อมด่านพุน้ำร้อน จ.กาญจนบุรี ที่ตีหม่าซูกำลังสาธยายให้ฟัง...

ชุมชนทำไม้กวาดแห่งหมู่บ้านปิเชา เมืองปะลอ พม่าตอนใต้

    หญิงสาวที่หมู่บ้านปิเซากำลังทำไม้กวาดอย่างชำนาญ

เมื่อรถของเราวิ่งเข้ามาถึงหมู่บ้านปิเซา เขตเมืองปะลอ จ. มะริด สองข้างถนนที่เราเห็นคือดอกหญ้าวางเรียงรายตากอยู่ ผมบอกให้ตีหม่าซูจอดรถ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งที่เห็นชาวบานกำลังทำไม้กวาดกันอยู่ สอบถามหญิงสาวที่กำลังใช้เข็มเย็บกระสอบที่ร้อยเชือกฟางแล้วแทงกลางช่อดอกหญ้าที่มัดรวมไว้ แล้วถักขึ้น-ลงแบบหางปลาอย่างแคล่วคล่องว่องไวจึงได้ความว่าอาชีพทำไม้กวาดที่ชุมชนแห่งนี้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสามปีที่แล้วนี่เอง ไม้กวาดที่ชาวบ้านทำจะส่งไปขายที่ย่างกุ้ง และจากย่างกุ้งก็มีการส่งออกไปขายต่อที่มาเลเซีย ราคาไม้กวาดอยู่ที่อันละ 400 จ๊าตหรือประมาณ 10 บาท ส่วนชาวบ้านมีรายได้จากการรับเหมาอันละ 40 จ๊าตหรือประมาณ 1 บาท วันหนึ่งสามารถทำไม้กวาดได้เฉลี่ยคนละ 150-200 อัน เป็นอีกอาชีพหนึ่งที่ทำรายได้ให้กับชุมชนได้เป็นอย่างดี ผมสังเกตเห็นว่าคนในภาคตะนาวศรีนั้นมีอาชีพที่หลากหลายเพราะมีพืชเศรษฐกิจมากมาย ไม่ว่าจะเป็น หมาก ยางพารา ปาล์ม และมะม่วงหิมพานต์ อีกทั้งมีทรัพยากรทางทะเลและก๊าซธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ จึงทำให้ดินแดนหางว่าวแห่งนี้มีความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจสูงสุดแห่งหนึ่งในประเทศพม่า



กะบะละต่อง...เขางามแห่งโลก

    เจดีย์ที่เขา 'กะบะละต่อง' 

ภาษาพม่าเรียกที่นี่ว่า 'กะบะละต่อง' แปลว่า 'เขางามแห่งโลก' ความมหัศจรรย์ไม่ใช่แค่รอยพระพุทธบาทซ้ายเท่านั้น แต่รวมถึงวิวทิวทัศน์และความเงียบสงบที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างที่สุด เมื่อได้ขึ้นมาถึงยอดเขาแห่งนี้แล้ว เราจะได้สัมผัสสายลมแผ่วเบาลอยละเลียดทักทายใบไม้จนพลิ้วไหว เห็นขุนเขาสูงห่างไต่ระดับออกไปรอบทิศ สายลมกรีดกรายผะแผ่วฝ่าความเงียบแทรกสะท้านไอเย็นเข้าสู่อณูผิวชวนยะเยือก หมู่วิหคสยายปีกโบยบินสู่ฟ้ากว้าง เหมือนชีวิตได้เริ่มขึ้นใหม่อีกครั้ง ภูเขาเขียวครึ้มอาบไล้ด้วยแสงอาทิตย์ส่องสาด และภาพวิวที่อยุ่เบื้องหน้าคือทะเลอันดามันผืนงามที่สัมผัสได้ถึงความปลอดโปร่งและเป็นอิสระ เต็มไปด้วยความสดชื่นไร้ขอบเขตที่ส่องสะท้อนเข้ามาในจิตใจของผู้ที่ได้พิศมอง

เมื่ออิสระเกิดขึ้นในใจ ความรู้สึกคล้ายร่างติดปีก เบาหวิวลอยล่องอย่างมีความสุข

     ภาพทะเลอันดามันผืนงามที่มองเห็นเด่นชัดจากเขา 'กะบะละต่อง'

นี่คือความงดงามระหว่างการเดินทางจากทวายสู่มะริด เป็นความงามที่ตัวอักษรให้เราไม่ได้ นอกจากต้องมาสัมผัสด้วยตัวเอง...





หนุ่มนักเดินทาง บ้านๆ เซอร์ๆ ติดดิน คนหนึ่ง หลงเสน่ห์พม่าจนไม่อยากกลับบ้าน ออกเดินทางตั้งแต่เหนือจรดใต้ ตะวันออกสู่ตะวันตก สะพายเป้ใบเขื่องหนึ่งใบและสมุดโน๊ตพร้อมปากกาหนึ่งชุด ดั้นด้นค้นหาเรื่องราวความประทับใจในดินแดนแปลกใหม่และมิตรภาพของคนแปลกหน้าบนเส้นทางที่เดินผ่าน

Share this

Previous
Next Post »